Waarom ouderintervisie niet klopt

Waarom ouderintervisie niet klopt

 

“Dit gaan we niet doen.” De moeders met een puber die ik nog van het schoolplein ken, hadden geen zin in de ouderintervisiemethode: Mama, Weet Alles. Wel wilden ze een maal in de zes weken bij elkaar komen omdat ze de gesprekken op het schoolplein misten. “Gesprekregels moeten ons steunen en niet in de weg zitten”, reageerde ik. En zo ontstond ruimte voor een uitwisseling waarbij ervaringsverhalen centraal staat. Ik schreef twee blogs hierover: Strijd over het huiswerk en Waarom luister hij wel naar zijn vader? De evaluatie tijdens de vierde bijeenkomst heeft me duidelijk gemaakt waarom ouderintervisie voor deze ouders niet klopt. Omdat ik in eerste instantie enthousiast was over het concept ouderintervisie, deel ik graag mijn inzichten en ervaringen.

Ervaringen uitwisselen met ouders

Tijdens de evaluatie bleek dat de moeders de sfeer fijn en veilig vonden. “Heerlijk om over je gezin te kunnen vertellen, want dat doen ik niet meer zo vaak”. Luisteren naar de verhalen van andere ouders werkt relativerend: “Ik ben niet de enige die af en toe worstelt.” Ook kregen ouders nieuwe ideeën: “Ik was helemaal vergeten waar mijn kracht ligt”. Een moeder vroeg zich ook af of ze nog wel bij de groep mocht want op het ogenblik gaat alles best goed. “Ik heb geen problemen.” Wel vond ze het bijzondere en leerzame avonden.

Geen advies, wel verhalen delen

Problemen die opgelost moeten worden, dat is de associatie die intervisie oproept. Bij de methode Mama, Weet Alles, adviseren ouders elkaar over wat zij in een bepaalde situatie zouden doen. Maar zoals een moeder zei tijdens de tweede bijeenkomst: “Wie ben ik om jou te adviseren?” Zelf was ze regelmatig zoekende en ze wilde niet pretenderen dat zij wist hoe je het moet doen. Wel wilde ze haar ervaringen delen, want ze herkende veel van de situatie die een moeder had ingebracht. Ook de andere moeders hadden vergelijkbare ervaring en in de verhalen stonden verworven inzichten centraal. Hieruit pikte de inbrengster een paar dingen op waarmee ze verder kon.

Jouw verhaal – Ons verhaal

Deze werkwijze is tijdens de evaluatie verder aangescherpt en heeft ook een naam gekregen: Jouw verhaal – Ons verhaal. Een puber is af en toe best lastig en als ouders moeten we steeds opnieuw het wiel uitvinden. Dat uitvinden gaat beter als je ervaringen deelt met andere ouders. Om de zes weken komen we met zes tot acht ouders op verhaal. Tijdens de bijeenkomst staat een voorval van één ouder centraal: jouw verhaal. Al vragend worden we ons bewust van wat echt belangrijk is. Als de onderliggende vraag of het centrale thema duidelijk is, vertellen we onze verhalen. Zo ontstaat een nieuw verhaal: ons verhaal waarin we herkenning, erkenning en inspiratie vinden.