Waarom luistert hij wel naar zijn vader?

Waarom luistert hij wel naar zijn vader?

 

“Mij lukt het niet om mijn zoon irritant gedrag te laten stoppen, maar mijn man wel. Ik wil dat mijn zoon ook naar mij luistert.” Dit was de inbreng van een moeder tijdens de derde ouderintervisie bijeenkomst. “Soms imiteer ik het gedrag van mijn man, maar ik bereik nooit hetzelfde effect.” Het werd een verrassend gesprek over de verschillen tussen ouderparen én over waar wij moeders goed in zijn.

Het voordeel van het vak

Al doorvragend bleek dat haar man met jongeren werkt en corrigerend optreden zijn dagelijks werk is. Verder had hij ook nog zijn lengte en zwaardere stem mee. Deze moeder probeerde de rust, zelfverzekerdheid en de zwaardere stem te imiteren, maar zonder het gewenste effect. Ja, er zijn verschillen tussen vaders en moeders en hoe gaan wij daarmee om? Dit werd de vraag van de eerste deelronde.

Verschil mag er zijn

In de verhalen kwamen veel verschillen boven tafel die werden gekoppeld aan het karakter van de vaders. Soms bleken deze verschillen handig, bijvoorbeeld bij het begeleiden van huiswerk: fijn als je partner meer geduld heeft. Onze kinderen konden voorkeuren hebben en natuurlijk vertoonden zij strategisch gedrag. Prima toch! De verschillen werden pas lastig als een moeder het gevoel kreeg dat ze het gedrag van de andere ouder moest compenseren, of als de vader niet dezelfde grens trok. Of als de vader een gesprek begon over dat bepaald gedrag van de moeder niet echt handig was. Alsof ze dat zelf niet doorhad!

Waar ben je goed in?

Had deze deelronde de moeder iets opgeleverd? Hoe nu verder met het gesprek? Het was zoeken tot een moeder zei: “We kunnen je proberen iets aan te leren, maar waarom zou je niet focussen op je kracht. Waar ben jij goed in?” Het bleek een schot in de roos. De moeder werd blij want ze was helemaal vergeten waar ze goed in was. Onze goede kanten als moeder, werd het onderwerp van de tweede deelronde. Ieder had iets anders. Zo kon de één goed luisteren, was de ander geduldig en weer een ander gaf haar kinderen veel vrijheid.

Wat heb jij een leuke zoon

“Het lijkt nu net of ik een vervelende jongen heb, maar ik wil toch ook nog iets positiefs delen”, zo sloot de moeder de bijeenkomst af. “Laatst kreeg ik positieve opmerkingen van collega’s nadat hij op mijn werk had geholpen”. ‘Is dat jouw zoon?’ ‘Wat is hij leuk!’ Haar zoon was overgekomen als een aandachtige en zorgzame jongen. Het had haar enorm goed gedaan om iets positiefs over haar zoon te horen.