Waarheidsverhalen van ouders

Waarheidsverhalen van ouders

‘Ik vind het bijzonder dat we als ouders zo snel zulke persoonlijke verhalen delen. We zijn tenslotte vreemden voor elkaar’, zei een buurtmoeder na haar ervaring met Het Ouderschapsspel. Een kaartspel met uitnodigende vragen bedacht door ouders waarmee ouders spelenderwijs met elkaar over hun ouderschap kunnen praten. In het alledaagse leven praten ouders meestal ‘selectief’ over hun kinderen. Ze delen de succesverhalen – want je kind grootbrengen gaat toch vanzelf! – maar ‘ruimte’ voor gesprekken over wat het ouderschap voor je betekent is er zelden. Voor het vertellen van verhalen is namelijk publiek nodig, maar dat heeft wel een voorkeur voor bepaalde verhalen. Ouders zullen elkaar eerder verhalen ter vermaak dan waarheidsverhalen vertellen.

Verhalen ter vermaak
Succesverhalen over wat een kind heeft bereikt: het eerste lachje, stapje, leren fietsen, zelfstandig naar school, een diploma, nieuwe baan, huwelijk, het eerste kleinkind zijn sociaal acceptabel en zijn eenvoudig om te delen. Deze positieve verhalen kun je zien als verhalen van vermaak. Ook verhalen waarin ouders na strubbelingen toch opvoedsucces behalen, zijn dat ook: de luisteraar kan zich makkelijk met de verteller identificeren. Tot slot zijn verhalen waarin verworven inzicht of een pas geleerde les wordt gedeeld relevant: inzicht en les zijn wie-weet bruikbaar voor de luisteraar. Met het vertellen van deze verhalen presenteert de ouder zich als een ‘goede ouder’.

Waarheidsverhalen
Elke ouder wil een goede ouder en het delen van negatieve verhalen oftewel ‘waarheidsverhalen’ is minder veilig. De verteller wordt kwetsbaar en het verhaal legt een last bij de luisteraar. Ouders delen hun negatieve ervaringen en vragen het liefst met een vertrouweling: iemand met eenzelfde opvoedstijl, wiens kind een jaar ouder is en die hun kind kent. Een andere manier om de last te verlichten is om dergelijke verhalen te delen met lotgenoten. Zij hebben vaak genoeg aan een paar woorden doordat zij vergelijkbare ervaringen kennen. Verteller en luisteraar vinden dan erkenning voor een herkenbare situatie. Door het stellen van vragen kan de verteller zich vervolgens bewust worden van bepaalde zaken, inzicht krijgen en misschien een les leren. Zo ontwikkelt zich in samenspraak en vanuit gedeelde ervaringen een betekenisvol verhaal dat door het groepsproces sociale acceptatie krijgt.

Ervaringen met Het Ouderschapsspel
Het Ouderschapsspel helpt ouders bij het ontwikkelen van waarheidsverhalen die in het dagelijks leven weinig gehoor vinden. Zo hadden ouders met een tiener op een school voor voortgezet speciaal onderwijs het over ’warm, open, veilig, welkom, vertrouwen’ en vonden het ’heerlijk om met een paar woorden al begrepen te worden’ Een vluchtelingmoeder zei stralend: “Alles, ik neem alles wat hier is gezegd mee naar huis.”

Lees ook de blogs:

Ouders werven voor een cursus
Wanneer ben je een gezin?
Zorg voor jezelf volgens ouders
Ouderschap is een ontdekkingsreis
Best lastig praten over je kind