Risicodenken zet ouders buitenspel

Risicodenken zet ouders buitenspel

 

Ouders voelen zich door de nadruk op risicofactoren gediskwalificeerd. Zij willen als mens worden gezien, niet als risico, aldus Marianne van der Laar van het LOC tijdens het tweede landelijke congres ouderschapskennis. In haar lezing: Samen met ouders: Met ouders beelden van ouders transformeren, belichtte zij het effect van het risicodenken op ouders. “In de jeugdzorg kennen we meldpunten en risicotaxaties die waarschijnlijk nodig zijn en goed werk doen maar ouders zeggen hierover: wij worden alleen nog maar gezien als risicofactor, ze gaan voorbij aan wat we allemaal kunnen en waartoe we in staat zijn.”

Risicodenken voedt schuldgevoelens
Deze lezing herinnerde mij aan de gesprekken die Marianne en ik hebben gehad met ouders voor de Notitie: Deze steun heb ik nodig. Ouders met ervaringen in de jeugdzorg maakten vaak mee dat professionals het ontstaan van kindproblemen verklaarden vanuit een scheiding, een verhuizing, een nieuw zusje. Deze omstandigheden zijn vaak een gegeven en bieden geen perspectief op veranderingen: je bent gescheiden, je kind heeft een diagnose, je bent zelf ziek, je huis heeft een bepaalde postcode, je kind is je pleegkind, je bent niet in Nederland geboren maar hier wel groot geworden, je ex-partner is verslaafd… Het label risicofactor helpt ouders niet verder, het betekent wel extra voeding voor de al rijkelijk aanwezige schuldgevoelens van ouders.

Op zoek naar de mens achter de risico’s
Als ouders door hulpverleners en hun omgeving worden gelabeld als risicofactor voelen zij zich als mens verdwijnen. Wie zij zijn en wat zij doen, doet er voor hun gevoel niet toe. Zo zetten deskundigen ouders bij voorbaat buitenspel. Aansluiten bij het mens-zijn biedt de ingang voor het opbouwen van een goede werkrelatie, zo onderstreepte Marianne tijdens haar lezing: “Ouders die steun nodig hebben, zijn mensen net als u en ik. Mensen die willen samenwerken, die hun steentje willen bijdragen en die goede ideeën hebben, maar soms door allerlei omstandigheden in een situatie terecht zijn gekomen waarin zij kwetsbaar zijn en overspoeld worden door emoties. Zij zijn onmachtig maar hebben een geweldige drive: zorgen voor hun kind, met wensen en een enorme inzet.”

lees ook het blog: Deze steun hebben ouders nodig