Deze steun hebben ouders nodig

Deze steun hebben ouders nodig

 

Je hebt hulpverleners waarmee je geduld moet hebben én hulpverleners die echt verder helpen, aldus ouders van het Landelijke Cliëntenforum Jeugdzorg. Ik schreef samen met hen de notitie: Deze steun heb ik nodig. Ouders over ‘goed’ ouderschap en gewenste steun. Uit eigen ervaring weten ouders die met de jeugdzorg te maken hebben het verschil tussen deze twee soorten hulpverlening.

Ouders als dossier
Bij hulpverleners waarmee je geduld moet hebben, voelen ouders zich niet gezien of gehoord. Zij zijn een dossier, een stapeling van risicofactoren en de hulpverlener neemt ‘in het belang van het kind’ de zorg voor het kind over. Ouders die wettelijk eindverantwoordelijke zijn voor hun kind worden niet serieus genomen in hun rol en taak als ouder. Hulpverleners zijn niet aanspreekbaar op hun fouten en als ouders hun stem laten horen dan krijgen ze het stempel: die lastige ouder. Ouders zijn bang dat hun kind uit huis wordt geplaatst.

Ouders als mens 
Hulpverlening die écht verder helpt, is een transparant zorgproces waarin ouders de regie hebben. Ouders zijn de opdrachtgevers van het zorgproces en hun hartverhaal vormt het startpunt voor de hulpverlening. Hulpverleners vragen met een open blik ouders naar hun hartverhaal dat gaat over hun zorgen over het kind, over hun wensen en idealen voor hun kind en over wie zij als ouder zijn, hun geschiedenis en hun culturele wortels. Het is een zorgproces waarin ouders een klik krijgen met hulpverleners die professional én mens zijn.

Ouders als opdrachtgever
Ouders willen niet alleen erkenning voor hun hartverhaal. Zij willen een hulpverlener die helpt bij het overzicht krijgen zodat zij de regie (weer) kunnen nemen over het opvoeden. Ouders willen een hulpverlener die helpt om oog te krijgen voor hun netwerk zodat zij die opnieuw kunnen inzetten. Tenslotte willen ouders een hulpverlener die hun gids is in de wereld van hulpverlening en hen steunt om hun rol als ouder zo goed mogelijk te volbrengen.